Reacties deelnemers

Reactie van ouders:

“De eye-opener voor mij was dat als Lucas in het openbaar uit zijn dak gaat, ik juist dicht bij mezelf moet blijven en moet handelen zoals IK weet dat goed is voor hem. Het is beter voor de situatie en omstanders begrijpen eerder dat mijn zoon niet een lastige, maar bijzondere jongen is.

Het maakte indruk op me dat bijna alle moeders worstelen met dezelfde onzekerheden en dilemma’s. Ik had nooit eerder contact met andere moeders hierover. Ik voelde me erg gesteund.

Mijn moeder was erbij en vond het erg herkenbaar en informatief. Later kreeg ik van haar complimenten dat ik zo’n goede moeder ben en dat ik zo goed met mijn zoon omga. Dat was heel fijn!”

“Ik persoonlijk vond hoe jullie de ervaring laten meebeleven om een kind te hebben met autisme fantastisch. Het concept vind ik zeer goed om door middel van de toneelstukjes zichtbaar te maken wat er gebeurt ,kan gebeuren en wat er misschien anders zou kunnen en wat er dan gebeurt.
Grote complimenten ook voor de acteurs.Je wordt zelf zo in een situatie getrokken dat er voor iedereen waarschijnlijk wel iets herkenbaars in zit .
Alles was gedaan vanuit het respect voor en begrip voor de kinderen met autisme zelf.Want ja,het is geen onwil maar onmacht.
Mijn eigen kind met autisme zit inmiddels midden in de pubertijd en dat maakt het soms nog extra lastig vind ikzelf.Hijzelf kan zich moeilijk verwoorden en is erg in zichzelf gekeerd.
IK vond het erg fijn ervaringen van andere ouders van kinderen met autisme te horen en te weten dat je niet alleen hierin staat.
Ik hoop dat jullie nog veel van dit soort avonden kunnen geven en dat het ‘ een must ‘ wordt als eyeopener voor de mensen die professioneel met deze kinderen moeten werken. Bijv. leiding op een kinderopvang, leraren, stagebegeleiders etc.”

“Wat ons het meest is bijgebleven van de avond is dat Els vroeg aan ons als ouders hoe het nou voelde om het zo te ervaren. Meestal denk je na over hoe je zoon met autisme (asperger) zich voelt en zet je de autibril voor hem op. Maar andersom ben je je daar niet altijd bewust van. Dat vond ik mooi aan deze avond. We voelden ons als ouders er ook toe doen.
Een eye-opener was dat een ouder mooi verwoordde hoe moeilijk de opvoeding is van een kind met autisme: “Je moet veel waarden en normen loslaten in de opvoeding, waarvan je van te voren dacht dat ze belangrijk waren om mee te geven aan je kind”.

Het is ons door het deelnemen aan de ‘Ik zie, ik zie’ avond nog weer duidelijk geworden dat … hoewel jammer genoeg…de omgevingsmensen nog moeten leren wat autisme in ons gezin inhoudt en dat wij het steeds duidelijk aan moeten blijven geven omwille van onze zoon.”

“De informatie avond van ‘Ik zie , ik zie, wat jij niet ziet….’ was erg bijzonder en geeft een duidelijk beeld van het dagelijks leven van een gezin met een kind dat autisme heeft. Omdat je op een andere manier naar de situatie kijkt , kan het soms confronterend zijn , maar ook heel verhelderend en herkenbaar. Het toneelspel was heel erg goed en geeft veel duidelijkheid in een bepaalde situatie.
Op veel informatieavonden over autisme, krijg je alleen maar theoretische kennis en geen praktisch inzicht.
Daarom vinden wij deze bijeenkomst erg leerzaam en interessant voor iedereen die wat meer over autisme wil weten.
Ook is het voor het gezin erg belangrijk , om meer begrip van de mensen uit je eigen omgeving te krijgen. Autisme is nu eenmaal onzichtbaar en daardoor is er ook veel meer onbegrip.
Nogmaals bedankt, voor deze geweldige avond.”

“De reacties na de contact avond waren uitstekend !
Onze genodigden hebben echt veel gehaald uit de avond.
Met name is er meer begrip ontstaan voor keuzes die wij maken.
En er is begrip voor ons gezinsleven en de impact die het heeft om een kind op te voeden met autisme.
De “normale” dagelijkse handelingen die voor ons aan het einde van de dag uitputtend zijn ……daar hebben wij door middel van de contact avond een betere en begrijpelijkere uitleg aan kunnen geven.
Goed dus en complimenten ! “

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Wat ons het meest is bijgebleven van de avond is dat Els vroeg aan ons als ouders hoe het nou voelde om het zo te ervaren. Meestal denk je na over hoe je zoon met autisme (asperger) zich voelt en zet je de autibril voor hem op. Maar andersom ben je je daar niet altijd bewust van. Dat vond ik mooi aan deze avond. We voelden ons als ouders er ook toe doen.
Een eye-opener was dat een ouder mooi verwoordde hoe moeilijk de opvoeding is van een kind met autisme: “Je moet veel waarden en normen loslaten in de opvoeding, waarvan je van te voren dacht dat ze belangrijk waren om mee te geven aan je kind”.
Het is ons door het deelnemen aan de ‘Ik zie, ik zie’ avond nog weer duidelijk geworden dat … hoewel jammer genoeg…de omgevingsmensen nog moeten leren wat autisme in ons gezin inhoudt en dat wij het steeds duidelijk aan moeten blijven geven omwille van onze zoon.”
“De informatie avond van ‘Ik zie , ik zie, wat jij niet ziet….’ was erg bijzonder en geeft een duidelijk beeld van het dagelijks leven van een gezin met een kind dat autisme heeft. Omdat je op een andere manier naar de situatie kijkt , kan het soms confronterend zijn , maar ook heel verhelderend en herkenbaar. Het toneelspel was heel erg goed en geeft veel duidelijkheid in een bepaalde situatie.
Op veel informatieavonden over autisme, krijg je alleen maar theoretische kennis en geen praktisch inzicht.
Daarom vinden wij deze bijeenkomst erg leerzaam en interessant voor iedereen die wat meer over autisme wil weten.
Ook is het voor het gezin erg belangrijk , om meer begrip van de mensen uit je eigen omgeving te krijgen. Autisme is nu eenmaal onzichtbaar en daardoor is er ook veel meer onbegrip.
Nogmaals bedankt, voor deze geweldige avond.”
“De reacties na de contact avond waren uitstekend !
Onze genodigden hebben echt veel gehaald uit de avond.
Met name is er meer begrip ontstaan voor keuzes die wij maken.
En er is begrip voor ons gezinsleven en de impact die het heeft om een kind op te voeden met autisme.
De “normale” dagelijkse handelingen die voor ons aan het einde van de dag uitputtend zijn ……daar hebben wij door middel van de contact avond een betere en begrijpelijkere uitleg aan kunnen geven.
Goed dus en complimenten ! ”
“Ik vond de avond goed neergezet en zoals het ook is. Voor de mensen die je meeneemt is het zeker een bevestiging dat jouw verhalen echt zijn. Een aanrader als je ook hierover met je omgeving wil praten.”
“Wij hebben de avond als zeer bijzonder ervaren. Vooral ook de reacties vanuit onze omgeving en dat zij actief deel hebben genomen aan de avond.
De scènes die werden gespeeld waren herkenbaar en soms zelf confronterend. De opbouw van de avond was goed. Eerst een confrontatie in een supermarkt met een wild vreemde omstander, maakte vooral bij de ouders veel los. Later het gesprek tussen de twee zussen. Hier merkte je dat zowel ouders als omgeving veel herkenning zagen.
Normaal gesproken ben ik iemand die niet graag in het openbaar spreekt. Op de een of andere manier, door de herkenning van de gespeelde scènes, werd je er in mee genomen om hierop te reageren. De avond was om voordat je er erg in had.
Wat mij opviel was dat de avond nog lang door werkt, vooral door de laatste scene. Het is een bijzondere manier om met verschillende ouders en omgeving te communiceren over autisme zonder dat er te veel wordt in gegaan op wat autisme is.
Ik ben ervan overtuigd dat de omgeving door de gespeelde scènes en de voorbeelden en reacties van ouders zo toch ook meer inzicht hebben gekregen, zonder dat hier de aandacht op gericht was.
Deze avond helpt je als ouder in het verwerkingsproces het voor je zelf te gaan accepteren dat je kind anders is. Want naast de tijd die de omgeving nodig heeft te kunnen begrijpen hoe het is om te leven met een autistisch kind hebben de ouders zelf ook tijd en ruimte nodig dit te kunnen accepteren. Als ouders ervaar je steun bij elkaar omdat we met dezelfde vragen, angsten en verdriet zitten als het om je kind gaat en wanneer je de toekomst in kijkt.
Kortom een avond die ik niet snel zal vergeten, maar zeker zal delen met mensen voor wie deze avond ook heel verhelderend zou kunnen werken.”
“Deze avond geeft goed weer wat de problematiek rond autisme is.
De toneelstukjes geven een realistisch beeld.
De gespreksleider was profesioneel en helder.
Dit initiatief is fantastisch.
Goed dat op deze manier familie en omgeving betrokken kunnen worden bij het gezin.
Door de dagelijkse problematiek zo meer inzichtelijk en begrijpelijk te maken zal tot meer begrip en steun leiden voor betreffende gezin.
Voor familie en omgeving is het belangrijk en zeer nuttig om helder te krijgen hoe ook zij om kunnen gaan of sfeer kunnen creëeren, voor een optimale omgang met een autistisch kind.
Veel succes met het project, het is een aanwinst voor alle betrokkenen.”
“We hebben deze avond als zeer prettig ervaren. Fijn dat er scenes gespeeld worden, die een kijkje geven in de wereld van een gezin waarbij een gezinslid autisme heeft. En om zulke scenes te zien in plaats van er over te lezen, dan komt dat toch beter over.
De sfeer tijdens de avond was goed. Het voelde vertrouwd. En alle ruimte om te reageren wanneer je dat wilde.
Als je er over denkt om naar deze avond te komen, denk dan juist eens aan de mensen die nu moeite hebben om zich in je situatie te kunnen inleven. Voor degenen die zich al wel kunnen inleven, is het zeker ook van toegevoegde waarde. Maar juist bij diegenen die zich nog niet zo kunnen invoelen, kan de avond voor een ommekeer zorgen. Omdat het voor hen in beeld wordt gebracht, hoe het de hele dag thuis is. Hopelijk levert dat meer begrip op. En meer steun. Want dat kun je als ouders van een kind met autisme niet genoeg hebben…. Al is het maar om je verhaal kwijt te kunnen.”
“Het was een boeiende avond, hij vloog ook zo om.
Het was bijzonder om met zo verschillende mensen bij elkaar te zitten en met elkaar in gesprek te raken. Zelfs onze eigen omgevingsmensen waren heel verschillend, ze kwamen allemaal uit heel verschillende hoeken en kenden elkaar allemaal niet.
Het was een heel waardevolle avond. We waren er zelfs de volgende dag nog een beetje beduusd van. Mijn man en ik hebben tot na twaalven na zitten praten en de volgende dag moest ik het allemaal even laten zakken.
Wat me raakte was vooral het tweede stukje, in de winkel. Zo als dit hebben wij het niet aan de hand; mijn dochter uit zich alleen thuis. Maar de machteloosheid te voelen van dit kind (en dus ook van mijn dochter) was hartverscheurend.
Voor mij waren de toneelstukjes onmisbaar. Waarom precies weet ik niet, maar het heeft waarschijnlijk iets te maken met dat het anders binnen komt. Niet met gesproken taal, maar via de ogen. Ook heeft het een overeenkomst met ons probleem als ouder met een kind met autisme: anderen het uit kunnen leggen met woorden, lukt nauwelijks, maar als ze het zien als er iets speelt met je kind (bv een woedeaanval) dan komt dat bij diegene ook anders binnen (beter denk ik).
Ook al waren onze mensen die we mee hadden genomen ons dan allemaal welgezind, toch komt er bij die mensen op zo’n avond nog heel wat informatie binnen die wij anders nooit zo met hen hadden besproken. Op die manier is het dus ook heel zinvol geweest. Ik denk dat je met deze mensen toch een iets andere band opbouwt en dat zij er ook nog over nagedacht hebben wat het voor ons betekent.
Dat was zo’n beetje wat ik je graag nog wilde vertellen; o ja, Mees is natuurlijk een heel goede gespreksleider, die samen met jou ervoor zorgt dat de mensen zich veilig voelen om iets te zeggen. En de toneelspeelsters: ook goed gedaan, zich zo in kunnen leven in een misschien voor hen minder bekende wereld. ”
“Wij zijn op de ‘Ik zie, ik zie’ avond geweest. De sfeer was heel ontspannen. Het gaf me een veilig gevoel, terwijl het toch open was. Maar ook beschermd en gastvrij. De gezinssituaties werden zeer realistisch neergezet. Door het  visualiseren werd gesprek  veel makkelijker.
Mijn vrienden zeiden na afloop: “het is toch héél  anders in jouw gezin dan we dachten”  en “we wisten écht niet waarom je zó moe en zó geen moed had om te vertellen wat je dwars zat, maar nu begrijpen we dat veel beter. We willen je graag wat meer steunen en denken dat we nu wel beter weten hoe we dat kunnen doen.” Een echte “eye-opener” dus en wat zijn we dáár blij mee! Dankjewel!”
“Zelf ben ik me wat bewuster geworden van onze omgevingsmens. Dat het voor hen ook niet (helemaal) te begrijpen valt! En dat er, door om wat tijd en moeite te vragen om naar mij te luisteren, veel meer ruimte blijkt dan ik dacht.”
“Het had even wat voeten in aarde voordat ik mijn zussen mee kreeg, ons contact was niet al te best. En de noodzaak werd er niet zo van ingezien.
Maar met de ondersteuning en tips van Els is het ons gelukt en we zijn je allen heel dankbaar voor deze avond vol wederzijds begrip. Heel héél blij mee. Blij dat ik doorgezet heb. Ik zou het iedereen aanbevelen!”
“Heel knap gedaan! Veilige sfeer, openheid, sturing heel mooi!”

Reacties van mensen uit omgeving:

“Ik heb deelgenomen aan de ‘Ik zie, ik zie’ avond over autisme. Er is mij nu toch wat meer duidelijk geworden over een kind met autisme. Er worden wel eens dingen verteld over het autisme maar door middel van de toneelstukjes wordt toch duidelijk dat lang niet alles wordt verteld.
Daardoor is het voor omstanders moeilijk om te begrijpen hoe het in het dagelijks leven nu is. En dat het elke dag weer opnieuw begint. Dat het niet overgaat. Door het deze avond met elkaar te bespreken, zie ik ook dat de gezinsleden er erg veel energie in moeten steken, elke dag maar weer. Ik hoop dat mijn naasten er nu meer over willen vertellen/uitleggen als zich lastige situaties voordoen, zodat wij kunnen proberen het te begrijpen.
Wat toch altijd wel een moeilijk verhaal zal blijven. Autisme heb je je hele leven. Aan de hand van deze avond zie ik toch dat het onbegrip vooral komt door onwetendheid van omstaanders over het hele verhaal betreffende kinderen met autisme. Ik vond het een erg interessante avond en dank jullie wel voor deze geslaagde ‘Ik zie, ik zie’ avond.”

“Als vriendin van een gezin met twee kinderen met een vorm van autisme heb ik de avond als heel zinvol en boeiend ervaren. Gelukkig vertelt mijn vriendin veel over de thuissituatie waardoor ik altijd een goed beeld heb gehad. Tenminste, dat dacht ik. Maar wat ze vertelt zijn alleen de gebeurtenissen die afwijken van de dagelijkse beslommeringen. De bezoekjes aan artsen en hulpverleners, de tests en de excessen. Door ook andere gezinnen te horen over deze dagdagelijkse zaken wordt het plaatje completer. Ik vond het toneelspel heel goed en van grote toegevoegde waarde. De avond was open en er heerste een vertrouwelijke sfeer.”

“Reageer graag op de goed georganiseerde en prettige avond van 19 februari jl. Zelf niet aan het woord geweest daar ik voor mijn gevoel niet veel kon toevoegen en er tussen mij en het gezin gelukkig al veel wederzijds begrip is maar heb deze avond als zeer positief ervaren. Aandachtig geluisterd naar andere ervaringen/meningen. Mede door de perfecte opzet en inzet van jullie kant draagt deze avond zeker bij aan meer wederzijds begrip! Dus vooral “geschikt” voor de gezinsleden en de mensen in hun omgeving waarbij ze dit begrip nog missen. En wat de omgeving dan de gelegenheid geeft om hun kant van het verhaal te doen. Juist van beide kanten begrip is natuurlijk het allermooiste. Want het is niet altijd onwil, vaak hebben mensen inderdaad geen benul wat de impact in zo’n gezin is. En als de omgeving er te weinig van weet zal dat hun reacties beïnvloeden en een “verkeerde beoordeling” opleveren.
De doelstelling meer wederzijds begrip is absoluut de winst van zo’n avond, mede door de perfecte organisatie die iedereen in hun waarde laat en de realistische toneelstukjes. Mijn complimenten voor dit prima initiatief, ga zo door en succes met de overige avonden/activiteiten.”

“Ik realiseer me nu beter dat in dit gezin alsmaar een paar stappen vooruit gedacht moet worden om het leven voor hun kind zo hanteerbaar mogelijk te maken.”

“Ik zie nu dat jullie constant bezig zijn om voor jullie kind te zorgen. Dat vraag jullie contine aandacht.”
“Het wordt nu echt tijd voor een kop koffie, dan kunnen we er eens rustig over praten.”
“Complimenten voor de scène en toneelspelers. Komt erg reëel over. Je ‘voelt’ hoe het anders is..”.

“De ervaringen in de groep geven de situatie nog realistischer weer.”

“De avond is zo “dichtbij” dat napraten recht doet aan de manier waarop met name de ouders zich bloot geven.”

“Besef # voelen
Het is erg belangrijk om te blijven communiceren.
Ik probeer niet normatief te zijn, maar besef ook dat ik het niet weet.”

“Mooi zo het verhaal van verschillende kanten te laten zien.”

“Professionele organisatie! Zowel gespreksleiding (erg belangrijk!) als toneelspel.”

“Veilig, open, beschermd, gastvrij, “begripvol” ”

“Ik vind het nodig dat ik erbij betrokken wordt. En dat de gezinsleden zich vrij voelen omdat met mij te delen.”

“Uitstekende inleving vertolking van scènes. Ieder ouder(paar) en “omgeving” (andere betrokkenen) zou dit mee moeten kunnen maken.”

“Avond is goed afgebakend.”

“Ga zo door!:)”

“Ik heb over deze avond het belangrijkste denk ik wel geleerd en dat is dat er ook nog een persoon met gevoel achter de problemen zit en dat ik daar nog zeker aandacht aan heb te besteden.”

“Zoals mijn uitnodiging is ontvangen door mijn ouders: “voelt juist ook als compliment dat zij zoiets persoonlijks met mij willen delen”.

“Heel realistisch met echt goede praktijkvoorbeelden werd de problematiek van autisme in je omgeving duidelijk gemaakt. Dat raakte me.”

“Open discussie. Heel goede aktrices. Goede gespreksleider”

“Het inzetten van toneel is zéér betekenisvol. En maakt ’t ervaringen uitwisselen zeer laagdrempelig.”

“Open, duidelijke scènes gespeeld en de inbreng opnieuw erbij gebruikt.”

“Realistisch, praktisch, bijzondere uitwisseling, heel goed vernieuwend/ anders.”


Agenda

Toekomstige evenementen

Er zijn momenteel geen toekomstige events.

Wilt u zich opgeven voor een van onze avonden? Schrijf u dan nu in!




Bent u een instelling of bedrijf
en heeft u interesse in de diensten van
'Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet…' ?
Vraag hier info of een (voorbeeld)offerte aan!